Ερωτικό σινεμά: Πως το βλέπουν οι Γυναίκες?

Η γυναικεία ματιά στο ερωτικό σινεμά

Η επιθυμία της δεν προσλήφθηκε για να σε επιβεβαιώνει. Στο σύγχρονο ερωτικό σινεμά, η Σελίν Σιαμά με το «Portrait of a Lady on Fire» (2019), η Σόφι Χάιντ με το «Good Luck to You, Leo Grande» (2022) και η Χαλίνα Ρέιν με το «Babygirl» (2024) μεταφέρουν το ενδιαφέρον από το γυναικείο σώμα ως θέαμα στη γυναίκα που κοιτάζει, επιλέγει και αντιφάσκει.

Portrait of a Lady on Fire: αμοιβαίο βλέμμα

Στη Σιαμά, μια ζωγράφος παρατηρεί κρυφά τη γυναίκα που πρέπει να ζωγραφίσει, ώσπου το μοντέλο αποδεικνύεται εξίσου οξυδερκής παρατηρήτρια. Οι εναλλαγές των βλεμμάτων και η διάρκεια των πλάνων χτίζουν αμοιβαιότητα: καμία δεν διατηρεί το ασφαλές προνόμιο να βλέπει χωρίς να εκτίθεται. Στη σκηνή της φωτιάς, το χορωδιακό τραγούδι και ένα βλέμμα μέσα στο πλήθος παράγουν περισσότερο ηλεκτρισμό από μια ολόκληρη βάρδια κινηματογραφικού γδυσίματος.

Good Luck to You, Leo Grande: επιθυμία χωρίς ρετούς

Στο «Good Luck to You, Leo Grande», η Έμα Τόμσον υποδύεται μια χήρα που κλείνει συναντήσεις με έναν επαγγελματία του σεξ σε ξενοδοχείο. Η Χάιντ αφήνει χώρο στις κουβέντες, στην αμηχανία και στις διαπραγματεύσεις, αντί να αντιμετωπίζει την απόλαυση σαν διακόπτη που κάποιος επιδέξιος άντρας απλώς πατάει. Στο τελικό βλέμμα στον καθρέφτη, το σώμα δεν περιμένει βαθμολογία από την πλατεία· αποκτά μια στιγμή αναγνώρισης από την ίδια.

Babygirl: εξουσία και φαντασίωση

Το «Babygirl» βάζει τη Νικόλ Κίντμαν, ως ισχυρή διευθύνουσα σύμβουλο, σε μια σχέση με νεότερο ασκούμενο, όπου η επαγγελματική ιεραρχία συγκρούεται με την ερωτική φαντασίωση. Η σκηνή με το ποτήρι γάλα κάνει ένα καθημερινό αντικείμενο φορτισμένο σήμα μεταξύ τους, χωρίς να χρειάζεται ανατομική επίδειξη. Η Ρέιν δεν λύνει κομψά την αντίφαση εξουσίας και παράδοσης, ούτε παρουσιάζει την ηρωίδα ως εκπρόσωπο όλων των γυναικών.

Η κάμερα δεν δίνει οδηγίες

Το ενδιαφέρον δεν είναι ότι αυτές οι δημιουργοί ανακάλυψαν τον υποτιθέμενο μυστικό κωδικό της γυναικείας επιθυμίας· τέτοιος κωδικός πουλιέται κυρίως από ανθρώπους με συνδρομητικό σεμινάριο. Είναι ότι δίνουν στις ηρωίδες χρόνο, οπτική και δικαίωμα στην ασυνέπεια, χωρίς να τις κάνουν ούτε τρόπαια ούτε υποδείγματα χειραφέτησης. Για τον άντρα θεατή, η απόλαυση βρίσκεται ακριβώς εκεί: να παρακολουθεί κάτι που δεν οργανώθηκε γύρω από τη δική του βεβαιότητα.

Αν βλέπεις την επιθυμία της σαν εγχειρίδιο, μάλλον είσαι το προϊόν που χρειάζεται αναβάθμιση.