Πέντε single malts για τις πρώτες κρύες νύχτες

Το φθινόπωρο είναι η εποχή που το ουίσκι σταματά να είναι ποτό και γίνεται σύντροφος. Οι νύχτες μακραίνουν, το τζάκι ανάβει, και το ποτήρι ζητάει κάτι με βάθος.

Lagavulin 16: ο βασιλιάς του Islay. Καπνός τύρφης, ιώδιο, θάλασσα και μια γλυκιά φινάλε που κρατά λεπτά. Για όσους δεν φοβούνται την ένταση.

Macallan 18 Sherry Oak: αποξηραμένα φρούτα, μπαχαρικά, σοκολάτα. Το Speyside στην πιο αριστοκρατική του μορφή — το μπουκάλι που ανοίγεις για μια ξεχωριστή βραδιά.

Talisker 10 από το νησί Skye, πιπεράτο και αλμυρό, και Balvenie 14 Caribbean Cask, με νότες ρουμιού και βανίλιας, για όταν θες ζεστασιά χωρίς καπνό.

Σέρβιρέ τα σε ποτήρι Glencairn, με λίγες σταγόνες νερό για να ανοίξουν τα αρώματα. Ο πάγος είναι για τα κοκτέιλ, όχι για ουίσκι που περίμενε δεκαοκτώ χρόνια.

Όποιος βάζει κόκα-κόλα σε single malt δεν κάνει λάθος — απλώς ομολογεί ότι δεν άξιζε το μπουκάλι.